İstemekle başlar her şey. İstediğin kadar var; istemediğin kadar yok olursun.
Ne kadar istediğini de önce hissetmen ve sonra hissettirmen de lazım ki bütün hücrelerinle var ve yar olasın.
Sonra dilinle kalbin arasında bir köprü kurup, ellerini semaya açarak o köprüye destek olmasın ki gideceğin yolun olsun.
O yolu, istediğin olana dek gidip gelmelisin ki her gidiş ve geliş sana bağ olsun. Kas olsun, kuvvet olsun.
 Yoldayken de güzel, varınca da güzel, gerçek olunca da güzel kıymet vermelisin ki sana gelsin, geldiyse kalsın, kaldıysa sevsin.
 İstemekle başlar her şey.
Üslupla istemesini bilmekle.
Hevesini göstermekle. 
Elde edince kıymetini vermekle.
Neyi, neden yaşadığını bilmediğin bir ömrün bekçisisin.
Bir gün uykusuz kalsan gözlerinde fer bile kalmayacak gözle, neyi hakkıyla göreceksin.
Hakkıyla görmediğini nasıl sevip, kabul edeceksin.
Niyet, dua seni alemler arası seyahate çıkarırken; sen diline bağ, kalbine yük olmayı seçtiysen bunda ömrünün ne suçu var.
Hayatına yakından bakmıyorsan, kaderinin ne eksiği var. Servetinin habercisi değilsen, sende olanın ne anlamı var.
Şöyle bir dur ve düşün bakalım.
İstiyor musun?
Ne kadar istiyorsun?
Bunun için neler yapıyorsun?
Etrafını saran Rahmeti, tırnağından saçının ucuna kadar olan nimeti. Seni istediğin noktaya getirecek kudreti, görmek istemiyorsan Rabbim ne yapsın.
 "Görmezler" diye uyaran her ayeti akıl etmeyen kula neyi ne kadar anlatırsın.
Sen önce bir iste.
Hakkıyla, rahmetini görmeyi iste, istediğini duaya dökmeyi ihmal etme. Ve ara, acaba nerede karşıma çıkacak diye ara…
Tara, her anındaki rahmeti. Rahmet radarı ol. Rahmet avcısı. Peşini bırakma.
Bulduğuna sarıl sımsıkı.
Sev, öyle sev ki sende kalsın.
Öyle kıymet ver ki her anına huzur yaysın.
Sen önce görebilmeyi iste.
Kalbinin en görünür duvarına as şu ayeti.
"Allah kuluna zulmetmez"
O zaman rahmet var de her anımda.
Nefsime zor gelse de, ben bilmesem göremesem de rahmetli Mevla’mın rahmeti vardır bunda kesin de.
Görmeyi iste. Görebilmek için dua et.
Rahmetine gözlerimi aç diye yalvar.
Sen göster diye ağla.
Körlüğünün sana yaptığı zulümden bahset. Göremezsen düşeceğini söyle. Anlat huzurunda.
Gözlerini açsın. Gör ki huzur seni sarsın. Gör ki nefsine hapsolmayasın.
Görebilmek için de niyet ve dua ve azim lazım.